Kitap Okumak Bir Maraton Değil!

Son yıllarda kafayı çok okumaya takmıştım. Üniversiteden beri tuttuğum bir Excel dosyası vardı. Bu dosya içerisinde bir yıl boyunca her gün okuduğum kitap sayfasını kaydediyordum. Hedefim ise günlük olarak o yılın son iki basamağı kadardı. Örneğin, bu yıl (2025) için günlük 25 sayfa kitap okuma hedefim vardı. Sadece günlük kaç sayfa okuduğumu kaydetmiyor aynı zamanda, yılın o gününe kadar toplamda kaç sayfa okuduğumu, günlük ve aylık olarak ortalama kaç sayfa okuduğumu, kaç kitap okuduğumu, hangi kitapları okuduğumu, bu kitapların yazarlarını ve sayfa sayılarını, kitaba kaç puan verdiğimi gibi detayları da kaydediyordum. Açıkçası yaptığım şey hoşuma gidiyordu, çünkü analitik bir insanım. Bir şeyleri sayısal verilere dökerek takibini yapmak bana keyif veriyordu.

Fakat, şunu fark ettim, ben kitabı sadece okuyorum. Kitap okumayı aşılması gereken bir hedef olarak görüyorum. Ne için kitap okuduğumu tekrar gözden geçirmem gerektiğini fark ettim. Kitap okumak ruhuma iyi gelmeli, bir şeyler öğretmeli, beni düşüncelere sevk etmeli. Okuduklarımı sindirmeliyim ki beslenebileyim. Diğer türlü yaptığım şey sadece çiğnemeden yutmak oluyor ve ne kadar çok tüketsem de beslenemiyorum, bana bir faydası olmuyor. 

Bu sebeple de öncelikle çok okuma hedefimden vazgeçip az ve sindirerek okumaya karar verdim. Yeni çıkan veya son 20-30 yılda yazılmış kitaplar yerine klasikleri ya da eski dönem yazılmış kurgu veya kurgu dışı kitapları okumaya karar verdim ve okuduklarımı içselleştirmeyi hedefliyorum. Örneğin, Tolstoy’un Bilgelik Günlüğü kitabına başladım bugün. Birkaç sayfa okudum ve okuduğum kısımdaki ana mesaj tam olarak buydu: Az, kaliteli, okuyana katkısı yüksek kitaplar okumayı savunuyordu. Zaten sonrasında bu yazıyı yazarak bu fikri içselleştirmeyi hedefledim. Bu şekilde sindirerek okumanın, sonrasında okuduğum şeyin üzerine kendi fikirlerimi yazmamın zihinsel sağlığıma katkısının büyük olacağını düşünüyorum.

Hayatımızda minimalist yaşamak nasıl önemliyse, zihinsel olarak da minimalist bir yaklaşımı benimsemeliyiz. Gereksiz ve çöp olan çoğu şeyi atıp gerçekten iyi ve gerekli olan az şeyi hayatlarımızda tutmalıyız.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Belirsizlikler Dünyasında Delirmeden Hayatta Kalmak

Resim
Hayatımız belirsizliklerle dolu. Her ne kadar hayatlarımızı organize etsek de, rutinler veya geleceğe dair planlar oluştursak da günün sonunda kontrol gücümüz çok az. Her an her şey olabilir. Yarına çıkacağımızın bir garantisi yok. Ailemizin ve sevdiklerimizin başına bir şey gelmeyeceğinin bir garantisi yok. Hayatta hiçbir şeyi öngöremeyiz. Pandemiler , savaşlar , ekonomik krizler , doğal afetler tüm insanlığı etkilerken, tüm insanlığın hayatlarını değiştirirken daha bireysel olaylar da kişisel hayatlarımızı etkileyebiliyor. Örneğin, bir sağlık problemi, işi kaybetme, sevgilinden ayrılma gibi.  Son zamanlarda dışarıya baktığımda gördüğüm tek şey acı ve hüzün. Dışarıya bakmak derken yakın çevremi birebir gözlemlediğim durumları da, sosyal medyada veya haberlerde dünyaya dair gördüğüm şeyleri de kastediyorum aslında. Ve şunu fark ediyorum: Bu acı ve hüznü yaşayan insanların yerinde bir dakika sonra veya ertesi gün olmayacağımın bir garantisi yok. Bu düşünce içimi ürpertiyor. Anksiye...
Devamı

EAT THE RICH - Zenginleri Gerçekten Yiyor Muyuz?

Resim
Son zamanlarda zenginlerin ne kadar aptal ve acınası olduğu ile ilgili birçok film ve dizi popüler hale gelmiş durumda. Özellikle pandemi öncesindeki döneme ait film ve dizilerde zenginler güçlü, görkemli, dahi olarak resmedilirken pandemi sonrası çıkan dizi ve filmlerde zenginler aptal, ahlaki açıdan yoksun, acınası ve komik olarak resmedilmekte. Bu film ve diziler, içimizdeki anti kapitalist duyguları gıdıklamakta. Ben de son zamanlarda izlediğim ve aslında içten içe izlerken çok da keyif aldığım film ve dizilerin bu kategoriye girdiğini fark ettim. Örneğin; White Lotus, The Menu, Saltburn, Triangle of Sadness gibi. Aslında her zaman zenginlerin hayatları bir merak konusu olmuştur. Televizyonlardaki magazin programları veya sosyal medya sayesinde hangi ünlü ne marka giymiş, nerde tatil yapmış, hangi arabayı kullanıyor, nasıl bir evde oturuyor gibi her ayrıntıyı bilmek istiyoruz. Ama bir yandan da onlara küçümseyerek bakmak, her ne kadar zengin olsalar da sefil bir halde olduklarını b...
Devamı

Kıskançlık Bir Tanrı Kompleksi mi?

Resim
Kıskanç biri miyim bilmiyorum. Ama bildiğim bir şey var: Sahiplenme duygum çok yüksek ve bu da beraberinde kıskançlığı getirebilir. İnsan neden kıskanır bilmiyorum. Kendine olan güvensizliğinden mi yoksa karşı tarafa olan güvensizliğinden mi? İkisi de olabilir. Bendekini tetikleyen şey karşı tarafa olan güvensizlik. Eskiden böyle değildim. Aksine başka kişilerin partnerime ilgi göstermesi hoşuma giderdi. Bu tabii hayal dünyamda böyleydi. Çünkü hayal ettiğim partner tamamen güvenilir ve sadık biriydi. Sonsuz güven duygusu söz konusu olduğunda partnerin başkaları tarafından ilgi görmesi kötü bir şey değildi. Burada hayal ettiğim şey sonsuz güven, yani kesinlik.  Hiçbir ilişki kesin değil ama günümüzde. Bu kesinlik sadece köle efendi, sahip olma gibi ilişkilerde gözlemlenir. Düşünün bir köleniz var, her türlü işinizi yapan biri. Çok yetenekli, elinden her iş geliyor, görsel olarak da iyi gözüken biri. İş ortamınızda, sosyal çevrenizde herkes kölenize hayran. Onun gibi köle bulmak zor ...
Devamı